او تأکید می‌کند که در برخی شرایط، پذیرش یک شکست محدود می‌تواند مقدمه‌ای برای جلوگیری از یک شکست بزرگ‌تر باشد.

الخنتی وضعیت کنونی را دقیقاً از همین منظر تحلیل می‌کند. به اعتقاد او، اسرائیل در حال حاضر متحمل یک شکست سنگین شده است؛ اما اگر این مسیر ادامه پیدا کند، شکست‌های آینده به‌مراتب عمیق‌تر و پرهزینه‌تر خواهند بود. بنابراین، عقلانیت اقتضا می‌کند که همین شکستِ فعلی—که در مقایسه با سناریوهای پیش‌رو کوچک‌تر است—پذیرفته شود.

در این چارچوب، او پیشنهاد می‌دهد که پایان جنگ به‌صورت رسمی اعلام شود و از تداوم درگیری پرهیز شود.

او همچنین هشدار می‌دهد که نباید به لفاظی‌ها و خوش‌بینی‌های غیرواقع‌بینانه برخی فرماندهان نظامی دل بست؛ چراکه چنین رویکردی می‌تواند تصمیم‌گیری را از مسیر عقلانی منحرف کند.

به‌زعم او، ادامه جنگ نه‌تنها دستاوردی نخواهد داشت، بلکه هزینه‌های راهبردی آن را تشدید خواهد کرد.

الخنتی در جمع‌بندی تحلیل خود، به پیامدهای گسترده‌تر این وضعیت نیز اشاره می‌کند: از تداوم توان رزمی ایران گرفته تا اثرگذاری بر اقتصاد جهانی و حتی تغییر در برخی تصمیمات ایالات متحده—از جمله تعدیل یا عقب‌نشینی در سیاست‌های مرتبط با تحریم نفتی ایران.

او در نهایت این روند را نوعی «تحقیر تلخ غرور نظامی» برای ایالات متحده توصیف می‌کند و معتقد است تصویری که طی سال‌ها از هیمنه ارتش آمریکا ساخته شده بود، در مدت کوتاهی به‌شدت آسیب دیده است.

انتهای خبر/ ل