ما در طول یک سال دو جنگ بسیار سنگین را پشت سر گذاشتیم. یک جنگ دوازده روز و بعد فکر کردند که نقطه قوت انجسام ما یعنی قدرت اجتماعی را هدف قرار می‌داند. در جنگ سوم تصور کردند که کار را می‌توانند تمام کنند اما با مقاومت سرسختانه مواجه شدند.

یکی از مقامات غربی گفته بود که باور نمی‌کردیم مردم ایران اینقدر سرسختانه مقاومت کند.

در این مقاومت مدیون نیروهای مسلح و شهدای نیروهای مسلح هستیم که جانفشانی کردند. ان‌هایی که پشت لانچر بودند و در مراکز بودند و ایستادگی کردند و کشور را نجات دادند.

ما‌ مدیون مردمی هستیم که هرشب درا صحنه و خیابان بودند و پایداری و شکیبایی کردند.

بحث میدان و دیپلماسی همیشه جدی مطرح بوده و باید یگانگی بین این دو باشد. من معتقدم که ضلع سوم هم رسانه است. این بار ضلع چهارم به نام خیابان شکل گرفت که این چهار ضلع باهم حرکت کردند.

وظیفه دیپلماسی تثبیت دستاوردهای میدان و نیروهای مسلح است. ما در. این جنگ چهل روزه این نزدیکی و ارتباط مستمر بین وزارت خارجه و نیروهای مسلح جریان داشته و همراه آنان حرکت کردیم.

تثبیت دستاوردها در قالب مذاکره در جریان است. مذاکره متکی قدرت میدانی است و نمی‌شود بدون قدرت میدانی در مذاکرات به دستاورد رسید. این عیننا کاری است که در طول ماه‌ها داریم انجام می‌دهیم.

 بهترین زمان برای خاتمه جنگ وقتی است که شما دست برتر را دارید و پیروز میدان هستید. جنهوری اسلامی و مردم ایران در این جنگ پیروز شدند. من از مقامات خارجی می‌شنوم که ایران قوی تر از جنگ بیرون آمد و شما شگفتی آفریدید.

با یکی از مقامات گفتم که چگونه مقاومت کردیم و او گفت خیلی از قهرمانی مردم ایران کم گفتید. دنیا مردم ایران را به عنوان قهرمان می‌بیند. مقاومت و ایستادگی در برابر دشمن یک پیروزی بزرگ است و ما پیروزی راهبردی به دست آوردیم و وقتی پیروز هستید باید با توافقی به دنبال تثبیت پیروزی باشید.

ما حرکتی را برای تثبیت پیروزی شروع کردیم که دارد به آخر خود نزدیک می‌شود. نتیجه یک یادداشت تفاهم 14 ماده‌ای است و هنوز امضا نشده و ترجیح می‌دهم وقتی تمام شد کار را تشریح کنم.

شاید باورتان نشود که چندبار نسخه‌ها تغییر پیدا کرده است.

در این مذاکرات دو مرحله پیش بینی شده و مرحله اول تفاهم پاین جنگ است و مرحله دوم توافق نهایی است. موضوع هسته‌ای را به مرحله دوم موکول کردیم. موضوعاتی که امکان توافق وجود داشت را به مرحله اول آوردیم.

در مرحله دوم بحث هسته‌ای در کنار رفع تحریم‌ها بحث می‌شود و توافق نهایی صورت می‌گیرد.

در تفاهم اولیه که اسمش اسلام آباد است خاتمه جنگ در لبنان وجود دارد. ما هیچگاه لبنان را فراموش نمی‌کنیم.

آتش‌بس هم به شمول لبنان بود که رژیم صهیونیستی نقض کرد و ما رژیم را تنبیه کردیم و ایران نشان داد شوخی ندارد و ار جنگ نمی‌ترسد.

بنابراین جنگ در همه جبهه ها از جمله لبنان پایان خواهد یافت و تعهداتی می‌دهند که هرگز جنگ آغاز نشود و دو طرف به حاکمیت یکدیگر احترام می‌گذارند. این اولین بار است که آمریکا تعهد می‌کند که در امور داخلی ایران دخالت نکند. احترام به ایران و حاکمیت ایران مهمترین بند این تفاهم است.

بحث تنگه هرمز و رفع محاصره دریایی است. بحث دور بعدی مذاکرات، رفع تحریم‌ها، بازسازی و طرح توسعه ایران، پول‌های مسدود شده ایران و دیگر مسائل در یادداشت تفاهم است.

 من صراحتا عرض می‌کنم این توافق دشمنانی دارد و در راس انان رژیم صهیونیستی است. به دنال برهم زدن توافق است. اکنون وارد جزییات شدند فضای التهابی را ایجاد می‌کند که امضا تفاهم را با مشکل مواجه می‌کند.

طرف مقابل متون و‌ادعاهایی را مطرح می‌کند و در منطقه هم همین طور است. فعلا هیچ یک متون اعتباری ندارد و گمانه‌زنی‌ها را تایید نمی‌کنیم. باید ارامش بر فضای روانی کشور حاکم باشد تا به بهترین توافق برسیم.

وقتی ما به توافق می‌رسیم که هر دو طرف سطحی از رضایت را داشته باشند. هیچ توافقی نیست که یک طرف صد را. برده و طرف دیگر صفر. وقتی راه مذاکره را انتخاب می‌کنید یعنی به بده بستان رضایت می‌دهید.

ما شاهد بودیم تهدیداتی صورت گرفت و بلافاصله با آن‌ها مقابله کردیم. اینکه در این شرایط تهدید کارساز نیست و تفاهم احتمالی را به عقب می‌اندازد. ملت ایران هیچگاه تسلیم فشار و زور نخواهد شد و اگر با احترام با ما صحبت شود با احترام صحبت می‌کنیم.

همه دنیا با این توئیت‌های ترامپ آشناست. روشن است که معمولا هرچه می‌خواهند اتفاق بیفتد را از زبان دیگران مطرح می‌کنند. اگر قرار بود به فشار تن دهیم که زودتر از اینها، تن داده بودیم. پیام‌های قاطعی به طرف مقابل داده شد که تهدید فایده ندارد و اگر به سمت تنش بروید ما آماده هستیم.

ایران خودش را ثابت کرده و بارها ما را آزمایش کردند و جواب گرفتند. ما به هیچ وجه از منافع مردم ایران نمی‌گذریم و زیر بار زور نمی‌رویم.

مذاکره بخشی از میدان است. این یک خطای بزرگ است که میدان و دیپلماسی هرکدام راه خودشان را می‌روند. ما در یک جهت حرکت می‌کنیم. برخی مواقع دیپلماسی جلو می‌رود و میدان حمایت می‌کند و برخی مواقع برعکس.

وقتی که ما می‌گوییم که خاتمه جنگ اعلام می‌شود به معنی عقب نشستی از مناطق اشغالی است و باید انجام شود. برخی از دوستان درباره ضمانت اجرایی توافق سوال می‌کنند، اولا ایران در این نبرد‌ها به گونه‌ای ظاهر شده و قدرت نشان داده که هیچ وقت هیچ کس به فکر سر به سر گذاشتن ایران نیفتد.

ما برای امنیت خودمان به هیچ کس جز خداوند و نیروهای مسلح و مردم متکی نیستیم. عمل ما در سطح منطقه را هیچکس فکر نمی‌کرد که جنگ را در منطقه گسترش دهیم زیرا پایگاه های آمریکایی در منطقه گسترده است.

ما‌، در یادداشت تفاهم این موقعیت را داریم که مذاکرات برای 60 روز شروع می‌شود. اگر آنچه در یادداشت تفاهم چیزی عملی نشود مذاکراتی هم پیش نخواهد رفت.

 تفاوتی که وجود دارد این است که ما به توافق نهایی نرسیدیم و این یک تفاهم اولیه است و اگر تفاهم عملی نشود به مرحله دوم نخواهیم رفت.

ذات طرف مقابل این است که بدعهدی کنند. ما باید انتظار اشکالات مختلف در اجرای تفاهم را داشته باشیم. ما با طرف هایی روبرو نیستیم که کاملا پایبند باشند و این ما هستیم که باید راه‌های بدعهدی را ببندیم.

 سازوکاری برای پول‌های بلوکه شده بحث شده و ترجیح می‌دهم که اگر یادداشت تفاهم امضا شد توضیح دهم.

تنگه هرمز تحت حاکمیت ایران و عمان است. در آب های سرزمینی ایران و عمان قرار دارد و در آب های بین‌المللی قرار ندارد. حاکمیت در اینجا بدون تردید با ایران و عمان است. برای سالها این آبراه را به روی همه باز بوده و ایران و عمان ایمنی عبور و مرور و خدماتی را ارائه دادند. تاکنون بنا بر این بوده که همه رایگان باشد، ولی تصمیم جدی ایران است که آینده اداره تنگه هرمز دیگر مانند گذشته‌ نخواهد بود.

انتهای خبر/ ل